„Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane, i postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani na wdzięczną wonność Bogu” - Efezjan 5: 1,2 SŁUSZNIE powiedział ktoś w swoim czasie, że „człowiek jest stworzeniem skłonnym do naśladowania” oraz że „znacznie więcej uczymy się dzięki naśladownictwu niż dzięki świadomemu wysiłkowi umysłu”. Już grecki filozof Arystoteles orzekł: „W człowieku od dzieciństwa tkwi pęd do naśladownictwa” Idole Słowo „idol” wskazuje na rodzaj ślepego zapatrzenia się w kogoś lub coś i stanowi dzisiaj odpowiednik dawnego bałwochwalstwa[oddawanie czci bożkom]. Biblia jest w pewnym sensie historią idoli. Pewnego dnia wziął Bóg Abrahama, który służył innym bogom(Joz 24: 2b). Lecz to zerwanie z bożkami, aczkolwiek radykalne, nie miało się dokonać raz na zawsze. Potomkowie Abrahama ciągle będą musieli ponawiać swoją decyzję i ruszać za Jedynym, zamiast za tym, który jest usposobieniem nicości. „Bójcie się więc Pana i służcie Mu w szczerości i prawdzie! Usuńcie bóstwa, którym służyli wasi przodkowie po drugiej stronie Rzeki i w Egipcie, a służcie Panu!(…) «Usuńcie więc bogów obcych spośród was i zwróćcie serca wasze ku Panu, Bogu Iszraela». I odrzekł lud Jozuemu: «Panu, Bogu naszemu, chcemy służyć i głosu Jego chcemy słuchać»”.- Jozuego 24: 14-23...
Zaprzeć się imienia można na kilka sposobów np. wyrzekając się imienia Jeszu lub zmieniając to imię na inne, mniej lub bardziej podobne do poprzedniego. Przeciwnikom Pana Jeszu przeszkadzało, że, mimo iż został on zabity jego imię staje się coraz bardziej znane i popularne. Byli przekonani, że wystarczy zabić przywódcę a reszta się rozejdzie i problem zniknie (Dzieje 5:36,37). Takie przypadki już historia zanotowała wcześniej, więc faryzeusze działali według sprawdzonej metody. Tymczasem Jeszu zabili a o nim jest coraz głośniej. Z pewnością gdyby Piotr z Janem zaproponowali inne imię, to faryzeusze nie mieliby nic przeciw temu by dalej głosili byleby nie powoływali się na imię tego, którego oni zabili. Dzieje 5: 40 "Usłuchali go zatem i wezwawszy apostołów, wychłostali ich i rozkazali im, żeby przestali mówić z powoływaniem się na imię Jeszu, i pozwolili im odejść." Czyje imię otaczasz szacunkiem twoje własne czy Boże? Prawie każdy człowiek otacza swoje imię szacunkiem. Postępowanie takie jest słuszne, gdyż twoje imię oznacza ciebie samego. Poczucie własnej godności zaszczepił ci twój Stworzyciel. Bóg odznacza się godnością i szanuje swoje imię. Aby sobie z tego w pełni zdać sprawę, wystarczy przypomnieć Dziesięcioro Przykazań. ,,Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, do czczych rzeczy, gdyż Pan nie pozostawi bezkarnie tego,...
(1 Mojżeszowa 12:1-3; 22:1-14). Bóg oświadczył wtedy: „Przysiągłem na siebie samego, mówi Pan [w tekście hebrajskim: ,יהוה JHWH. ,,«Przysięgam na siebie, wyrocznia Pana, że ponieważ uczyniłeś to, a nie oszczędziłeś syna twego jedynego, będę ci błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza; potomkowie twoi zdobędą warownie swych nieprzyjaciół. Wszystkie ludy ziemi będą sobie życzyć szczęścia [takiego, jakie jest udziałem] twego potomstwa, dlatego że usłuchałeś mego rozkazu»" - Ks. Rodzaju 22: 16-18 Kim On jest, zadają pytania ludzie? Jedni mówią i opisują jako krwawy Bóg a inni mówią miłościwy, Bogiem wiernym, zachowującym przymierze, tak relacjonuje Mojżesz,, (Ks. Pp 32:1-7). Aby dowiedzieć się kim jest Bóg JHWH musimy zasięgnąć źródła, czyli do Biblii. JHWH to imię Bóg Iszraela(J 1:9-11; Iz 43:10) . Chcąc spełnić obietnice dane Abrahamowi, Bóg wszedł w szczególne przymierze z narodem. Owo przymierze zawarł przez Mojżesza, wybitnego przywódcę hebrajskiego i pośrednika między Bogiem a Iszraelem. ,,Rzekł Pan do niego: «Oto kraj, który poprzysiągłem Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi tymi słowami: Dam go twemu potomstwu…” - P. Prawa 34: 4 Kanaan, Kananejczycy. Kim byli? Kananejczykami nazywano ludy wywodzące się od tego syna Chama, a Kanaanem kraj, który zamieszkiwali. Z opisu granic Kanaanu wynika, że...
„Gdy patrzę na Twe niebo, dzieło Twych palców, księżyc i gwiazdy, któreś Ty utwierdził: czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, i czym - syn człowieczy, że się nim zajmujesz?” - Psalm 8: 4 Jaką ważną istotą jest człowiek, ze Stwórca wszechrzeczy był tak dalece zainteresowany jego dobrem, iż tak obficie poczynił przygotowania do pojednania jego nawet przez ofiarę swojego Syna? „A kim jest człowiek, abyś go cenił i zwracał ku niemu swe serce?” - Joba 7: 17 „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jedynego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.” - Jana 3: 16 Słowo Boże nie bawi się w przypuszczenia, ale właściwie, jako głos Boskiego objawienia, wypowiada się z powagą i stanowczością objaśniając początek, teraźniejszość i przyszłość człowieka. Pogląd biblijny jest jedynie słusznym poglądem i dlatego jest prawdziwie naukowym w tym przedmiocie. Ale Słowo Boże nie pochlebia dumie człowieka; nie czyni z człowieka istoty, której swój rozwój sama sobie zawdzięcza, ani też nie przypisuje tego rozwoju bożkowi natury, która nie jest Bogiem. „Z kimże byście mogli Mnie porównać, tak, żeby Mi dorównał?» - mówi Święty. Podnieście oczy w górę i patrzcie: Kto stworzył te [gwiazdy]? - Ten, który w...
Najlepszy przykład dał oczywiście sam Syn Boży Jeszu. W Liście 2 do Koryntian 8:9 posłaniec Paweł napisał: „Znacie dzieło miłości Pana naszego Jeszu Chrystusa, który będąc bogatym, stał się dla was ubogim, abyście przez ubóstwo jego bogatymi się stali” (Kow). Apostoł Paweł i inni uczniowie poszli za godnym przykładem Pana Jeszu. Paweł mógł powiedzieć o sobie i swoich towarzyszach, że są „jakby ubodzy, a jednak wzbogacający wielu, jako ci, którzy nic nie mają, a posiadają wszystko” (2 Kor. 6:10; porównaj z tym List do Filipian 3:7, 8). „A przecież pokarm nie przybliży nas do Boga. Ani nie będziemy ubożsi, gdy przestaniemy jeść, ani też jedząc nie wzrośniemy w znaczenie.” - 1 Koryntian 8: 8 Ubodzy, tak często zapominamy, że w Biblii zajmują bardzo znaczne miejsce. Ale ,ubóstwo, o którym mówi Biblia, nie oznacza jedynie pewnej sytuacji ekonomicznej lub socjalnej ale chodzi o postawę wewnętrzną, postawę duchową. Stare Przymierze(Testament) Przywódcy Iszraela widzieli w nim najgorsze zło, jakie mogło spaść na człowieka. Był to stan zasługujący na pogardę, pojmowali oni jako zapłatę Bożą. To prawda, że przywódcy Iszraela wiedzą o istnieniu uczciwych ubogich lecz stwierdzają, iż ubóstwo jest bardzo często następstwem opieszałości i nie porządku.(Prz 19: 22) „Więcej wart biedak, co żyje uczciwie, niż bogacz o drogach krętych.” - Przysłów 28: 6...