Pewna bardzo zakochana para zapragnęła się pobrać, zaręczyli się i wyznaczyli datę ślubu. Rodzice owej pary dowiedziawszy się co młodzi planują, uradowali się na tą wieść i wspólnie z przyszłymi nowożeńcami zaczęli czynić przygotowania do wesela, a że jest to niecodzienne wydarzenie, wieść o nim rozeszła się bardzo szybko. Dziadkowie pana młodego usłyszawszy o przyszłych planach swojego wnuka, postanowili sprezentować nowożeńcom dom. Uradowana para od razu pojechała obejrzeć ów niecodzienny prezent. Dom na pierwszy rzut oka wydał się fajny, trzeba go trochę wysprzątać, odmalować, wymienić stare meble, a... i jeszcze ten niefortunny obraz wiszący w salonie nad kominkiem. Nie będzie pasował do nowoczesnego wystroju. Wywieźli więc szybko stare meble do komisu, a z nimi ów obraz wyceniając go na 29$. Po kilku latach wyszło na jaw, że ów obraz to unikatowe arcydzieło sztuki warte 1 000 000$ Pomyślmy przez chwilę, co czuła owa para, która nie doceniła jego wartości? Dlaczego podałem ten przykład? Otóż to dzięki naszemu Niebiańskiemu Ojcu mamy życie i rodzinę czyli dom, czym więc jest obraz wiszący w naszym salonie? To imię naszego Zbawiciela warte znacznie więcej niż nasze życie czy też rodziny które posiadamy. Czy wiesz, że imię Zbawiciela to Jeszu? Większość kościołów i tzw chrześcijan...
„Albowiem Bóg, Ten, który rozkazał ciemnościom, by zajaśniały światłem, zabłysnął w naszych sercach, by olśnić nas jasnością poznania chwały Bożej na obliczu Chrystusa.” - 2 Koryntian 4: 6 W Biblii słowo ,Chwała’ (heb. kawod gr. doksa- opinię; reputację- chwała, sława, powaga, jasność, zaszczyt, wspaniałość, godność) zwiera w sobie myśl ciężaru, wagi. Tak więc w języku hebrajskim i greckim „Chwała” oznacza nie tyle może czyjąś dobrą reputację, ile raczej rzeczywistą wartość, odpowiadającą jego powadze. Chwała jest, w pełni tego słowa znaczeniu, ozdobą króla. Wyraża ona przez swe bogactwo i potęgę wspaniałości jego królestwa. Salomon otrzymuje od Boga „bogactwo i chwałę tak wielką, jak żaden wśród królów”.1 Krn 29: 28; 2 Krn 17: 5 „Racz więc dać Twemu słudze serce pełne rozsądku do sądzenia Twego ludu i rozróżniania dobra od zła, bo któż zdoła sądzić ten lud Twój tak liczny?» Spodobało się Panu, że właśnie o to Salomon poprosił. Bóg więc mu powiedział: «Ponieważ poprosiłeś o to, a nie poprosiłeś dla siebie o długie życie ani też o bogactwa, i nie poprosiłeś o zgubę twoich nieprzyjaciół, ale poprosiłeś dla siebie o umiejętność rozstrzygania spraw sądowych, więc spełniam twoje pragnienie i daję ci serce mądre i rozsądne, takie, że podobnego tobie przed tobą nie było...
W języku potocznym prawda nazywa się jakąś myśl, mowę zgodnie z rzeczywistością, albo samą rzeczywistość, która się odsłania, jest jasna, oczywista. Termin; prawda, prawdziwy. Definicja: prawdziwie kochać prawdę, mówić prawdę, prawda- a-letehes oznacza nie ukryty. W Starym Przymierzu prawda polega przede wszystkim na wierności przymierzu, a w Nowym Przymierzu prawda jest pełna objawienia. Pan nasz Jeszu na ziemi nauczał prawdy o Bogu. Słowo ' Aman i [(por. 'amen) z którego został wyciągniemy rzeczownik 'Emet- prawda] oznacza przede wszystkim być mocnym, pewnym, godnym zaufania. Prawda jest więc właściwością czegoś, co jest trwałe, wypróbowane, coś na czym można się oprzeć. W odniesieniu do Boga Ojca i Syna Bożego Jeszu to droga prawdy która nie zawodnie prowadzi do celu. Stare Przymierze Pozostaje zawsze w związku z ingerencją Boga w historię Iszraela, zawsze dla dobra swego ludu. JHWH jest Bogiem wiernym, zachowujący przymierze i obietnice. ,, Pan zaprzysiągł Dawidowi trwałą obietnicę, od której nie odstąpi: «[Potomstwo] z ciebie zrodzone posadzę na twoim tronie,,. Psalm 132: 11 ,,Pan zaprzysiągł Dawidowi trwałą obietnicę, od której nie odstąpi: «[Potomstwo] z ciebie zrodzone posadzę na twoim tronie,, Izajasza 49: 11. ,, I poślubię cię sobie [znowu] na wieki, poślubię przez sprawiedliwość i prawo, przez miłość i miłosierdzie,,. Ozeasza 2: 21
Ewangelia Łukasza 22: 19 Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: <<To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę!>> W czasach Pana Jeszu Pomazańca Bożego w święto Paschy w Jeruszalem zgromadzali się wyznawcy Boga Iszraela, by złożyć ofiarę, a potem razem spożyć baranka paschalnego. Była to pamiątka wyjścia Iszraelitów z Egiptu. Iszraelici byli niewolnikami i Bóg JHWH za pośrednictwem Mojżesza wyprowadził ich z niewoli. Dziś Pascha zgromadza wyznawców Chrystusa (pl. Pomazańca), gdziekolwiek oni są, we wspólnocie z ich Panem, prawdziwym Barankiem Bożym. Pascha u Iszraeltów Na początku Pascha była świętem rodzinnym. Obchodzono ją o zmierzchu, na wiosnę, kiedy dzień równał się z nocą, czternastego dnia miesiąca Abib lub Miesiąca Kłosów (zwanego po niewoli babilońskiej Nissan). Składano Bogu JHWH w ofierze młode roczne zwierzę, ofiarą było jagnię lub młody koziołek, nie koniecznie samiec, wolny od jakiekolwiek skazy. Składając ofiarę nie powinno się jej łamać żadnej kości. (Wyj 12: 3-51) ,,Będziecie go strzec aż do czternastego dnia tego miesiąca, a wtedy zabije go całe zgromadzenie Iszraela o zmierzchu” – Wyjścia 12: 6 „Nie mogą nic zostawić aż do rana ani też żadnej kości łamać; winni obchodzić Paschę według ustalonego obrzędu”. – Liczb 9: 12...
,,Wy zaś, umiłowani, przypomnijcie sobie te słowa, które były zapowiedziane przez Apostołów Pana naszego Jeszu Chrystusa, gdy mówili do was, że w ostatnich czasach pojawią się szydercy którzy będą postępowali według własnych pożądliwości. Oni to powodują podziały, [a sami] są cieleśni [i] Ducha nie mają. Wy zaś, umiłowani, budując samych siebie, na fundamencie waszej najświętszej wiary, w Duchu Świętym się módlcie i w miłości Bożej strzeżcie samych siebie, oczekując miłosierdzia Pana naszego Jeszu Chrystusa, [które wiedzie] ku życiu wiecznemu. Dla jednych miejcie litość, dla tych, którzy mają wątpliwości: ratujcie [ich], wyrywając z ognia, dla drugich zaś miejcie litość z obawą, mając w nienawiści nawet chiton* zbrukany przez ciało,, Judy 17-23 Pan nasz Jeszu miał kilkudziesięciu uczniów, z których wybrał grono 12 osób i nazwał ich Posłańcami (apostolos). Wyznaczył im zadanie głoszenia po całej zamieszkałej Ziemi. "Idźcie i czyńcie uczniami wszystkie narody w moim imieniu, ucząc ich przestrzegać to, co wam nakazałem". Mateusza 28:19** Piotr miał wyznaczone szczególne zadanie, ale do wszystkich Zbawiciel powiedział: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem, i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca.” Jana 14:12 Piotr dokonał większego dzieła niż nasz Pan Jeszu. Dzięki...