"I tak cały Iszrael będzie zbawiony, jak to jest napisane: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel, odwróci nieprawości od Jakowa." - Rzymian 11:26 Nauczanie przez sekciarskie kościoły i wyznania, które błędnie zinterpretowały słowa apostoła Pawła i twierdzą, że cały naród Iszraela powróci do łaski, kiedy to dzieło będzie dokonane. Czy jest to zgodne z nauczaniem posłańca(apostoła) Pawła? Zobaczmy jak posłaniec Paweł traktował swój naród. Wini ich, że do „prawa sprawiedliwości, nie dosięgnął"; „bo zabiegał o nią nie przez wiarę, lecz przez uczynki"; „bo się potknęli (Judejczycy) o kamień obrazy". (Rzym 9: 30-33) Oskarża swoich posłaniec Paweł, że „nie znając sprawiedliwości Bożej i usiłując postawić natomiast swoją własną, nie poddali się sprawiedliwości"; „zbywa im (też) na umiejętności".(Rzym 10: 3) A jednak oświadcza równocześnie Apostoł: „Oddaję im to świadectwo, iż mają gorliwość Bożą, nieopartą jednak na pełnym zrozumieniu ". Rzymian 10: 2
Jest to jedno z najbardziej błędnie interpretowana wypowiedzi Jeszu Pomazańca, które doprowadziło do wielkiego nieporozumienia o Panu Jeszu, ale tak, że o Bogu Ojcu. To stwierdzenie, wyrwane z kontekstu przez wielu kościelnych kaznodziei i nauczycieli wielu instytucji sekciarskich, zostało zinterpretowane, że Pan Jeszu mówi, że jest Bogiem. Czy to może być prawda? Po pierwsze należy zauważyć, że stwierdzenie to nie powinno być wyjęte z kontekstu, wcześniejszy werset dużo nam mówi: „Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca..” (Jana 10:29) Oświadczenie to powinno być traktowane ostrożnie: „Ojciec mój, który Mi je dał..." Czy to stwierdzenie nie wyraźnie wskazują, że istnieją dwie istoty zaangażowane tutaj, Bóg i Syn Jeszu? Sam fakt, że coś zostało podane wymaga „dawcę” i „odbiorcy”. Wymaga to dwie osoby.
25 On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie, i był głodny on i jego towarzysze? 26 Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom». 27 I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. 28 Zatem Syn Człowieczy jest panem szabatu». Marka 2: 24-28 Wcześniej faryzeusze zadali pytanie Panu Jeszu: 23 Pewnego razu, gdy Jeszu przechodził w szabat wśród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. 24 Na to faryzeusze rzekli do Niego: «Patrz, czemu oni robią w szabat to, czego nie wolno?» Mk 2: 23,24 Jeszu odpowiada na fakt, że jego uczniowie jedli ziarno w sabat - który jest zwykle zabronione przez zwyczaj judejski - jak wskazywali faryzeusze. Na przykład ustawa o sabacie zabraniała wykonywania pracy w siódmym dniu tygodnia. Łuskanie kłosów w celu pożywienia się ziarnem (jak to uczynili apostołowie w sabat) było zaliczone do prac żniwnych, a stąd zakazane w dzień sabatu (Marka 2: 23, 24) Według pewnej tradycji nie było wolno nawet łapać pcheł w sabat, gdyż uważano to za formę polowania. — The Jewish Encyclopedia (Encyklopedia Żydowska)
22 Błogosławieni będziecie, gdy ludzie was znienawidzą, i gdy was wyłączą spośród siebie, gdy zelżą was i z powodu Syna Człowieczego podadzą w pogardę wasze imię jako niecne: 23 cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom. Łukasza 6: 22,23 Zwracając się do swoich uczniów, Chrystus Jeszu oświadcza: 20 A On podniósł oczy na swoich uczniów i mówił: «Błogosławieni jesteście wy, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże» Łuk 6: 20 Choć był w stanie mówić w synagogach i dziedzińcu świątyni, Izraelscy nauczyciele i ich zwolennicy byli głęboko krytyczni wobec Jeszu, jego nauk i wyznawców. Dla uczonych w piśmie i faryzeuszy jest kontrowersyjnym nauczycielem i był znienawidzony przez wielu. Dlaczego? Dlaczego ludzie odrzucili takiego wybitnego nauczyciela, jakim był Jeszu Pomazaniec Boży?
Oto, co twierdzi Towarzystwo Strażnica: „Prawdziwi chrześcijanie otaczają czcią imię Boże — Jehowa. Jezus rozsławiał to imię. Pomagał ludziom poznać Jehowę i uczył ich modlić się, żeby Jego imię było uświęcane (Mateusza 6:9). Która religia zachęca do używania imienia Bożego? Przeczytaj Jana 17: 26 i Rzymian 10:13,14.” Zacznijmy od tego, iż nie ma nigdzie w Nowym Testamencie informacji, że takie imię było używane przez naśladowców Chrystusa ani przez niego samego. W ogóle takiego imienia nie znajdziemy w całej Biblii, nawet w Starym Testamencie. Świadkowie twierdzą, że występuje ono aż 7000 razy, ale to jest nieprawda. W starożytnych manuskryptach istnieje imię Boga, ale jest zapisywane literami JHWH i nikt nie wie, jak je naprawdę wymawiano. Wiadomo jednak, że forma Jehowa jest błędna i Towarzystwo Strażnica ostatnio przyznaje, że tak jest. Oto dowód, że świadkowie sami przyznają, iż prawdziwe imię Boga jest nieznane: „W dawnej hebrajszczyźnie nie zapisywano samogłosek. Dlatego obecnie nikt nie może z całą stanowczością orzec, jak w czasach biblijnych wypowiadano JHWH. Czy jednak ma nas to powstrzymywać od posługiwania się imieniem Bożym? Przecież nie wiemy też na pewno, jak w tamtych czasach nazywano Jezusa — może Jeszua, a może Jehoszua. Mimo to ludzie na całym świecie używają różnych form...