Łukasza 3: 16 sam Jan odpowiedział wszystkim, mówiąc: Ja zanurzam was wodą, lecz przychodzi mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów Jego; On was zanurzać będzie Duchem Świętym i ogniem. Łk 3:16 jest bardzo ważny, zwłaszcza gdy dokładnie rozdzielimy trzy rzeczy występujące w wypowiedzi Jana: wodę, Ducha Świętego i ogień. Grecki fragment brzmi: ἐγὼ μὲν ὕδατι βαπτίζω ὑμᾶς... αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί egō men hydati baptizō hymas... autos hymas baptisei en pneumati hagiō kai pyri Czyli zasadniczo: „Ja zanurzam was wodą [...] On będzie was zanurzał w Duchu Świętym i ogniu”. Najpierw: dwa różne „zanurzenia”? Tutaj bardzo ważny jest następny werset — Łk 3:17: „Ma On wiejadło w swojej ręce, aby dokładnie oczyścić swoje klepisko i zebrać pszenicę do swego spichlerza, lecz plewy spali ogniem nieugaszonym”. To daje nam kontekst do słowa „ogień” z w. 16. Jan mówi do zgromadzonych ludzi, wśród których będą dwie grupy: pszenica → spichlerz plewy → ogień Dlatego istnieje mocny argument, że Jan nie mówi: każdy uczeń otrzyma jednocześnie „Ducha Świętego i ogień” jako dwa błogosławieństwa, lecz zapowiada dwa skutki przyjścia Pomazańca: Jednych zanurzy Duchem Świętym, a drugich — ogniem sądu. Kontekst zaczyna się jeszcze wcześniej...