Przeanalizujemy Mat 12:42,43,44,45 Cały fragment jest więc jedną spójną wypowiedzią o odpowiedzialności za odrzucenie objawienia, które Bóg dał przez swojego Syna. Mateusza 12:42 krok po kroku. „Królowa z Południa powstanie na sądzie z tym pokoleniem i potępi je, ponieważ przybyła z krańców ziemi, aby słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon.” Rozbijmy ten werset na części. „Królowa z Południa” Chodzi o królową, która odwiedziła Salomona. Opis znajduje się w 1 Krl 10:1–13 oraz 2 Krn 9:1–12. Przybyła z dalekiego kraju (tradycyjnie utożsamianego z królestwem Saby), ponieważ usłyszała o mądrości Salomona. Nie przyszła dla bogactwa ani polityki, lecz aby osobiście przekonać się o jego mądrości. „Powstanie na sądzie” Grecki czasownik oznacza dosłownie „powstanie”, „stanie”. W kontekście sądu wskazuje na przyszły sąd Boży. Nie oznacza to, że królowa będzie sędzią zamiast Boga Ojca czy Pana Jeszu. Raczej jej postawa stanie się świadectwem przeciwko niewierzącym. Podobną konstrukcję Pan Jeszu stosuje w poprzednim wersecie: „Mężowie z Niniwy powstaną na sądzie z tym pokoleniem...” Ich życie będzie dowodem, że można było odpowiedzieć na Boże wezwanie. „Z tym pokoleniem” W bezpośrednim kontekście chodzi o pokolenie, które słuchało Pana Jeszu, widziało Jego dzieła, a mimo to odrzucało Go. W rozdziale 12 przywódcy religijni...
Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje, a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto przyjmuje proroka jako proroka, otrzyma zapłatę proroka; a kto przyjmuje sprawiedliwego jako sprawiedliwego, otrzyma zapłatę sprawiedliwego. A ktokolwiek by napoił jednego z tych maluczkich tylko kubkiem zimnej wody jako ucznia, amen, powiadam wam, nie straci zapłaty swojej. - Ew. Mat 10: 40-42 Co oznaczają słowa z Ewangelii według Mateusza 10:40-42? To bardzo ciekawy fragment, bo słowo „zapłata” może tutaj łatwo zostać zrozumiane tak, jakby Pan Jeszu mówił: „kto przyjmie proroka, sam otrzyma dokładnie taką nagrodę jak prorok”. Tekst jest jednak subtelniejszy. „Kto przyjmuje proroka jako proroka” W Mt 10:41 grecki tekst brzmi: ὁ δεχόμενος προφήτην εἰς ὄνομα προφήτου μισθὸν προφήτου λήμψεται Dosłownie: „Kto przyjmuje proroka ze względu na imię/status proroka, otrzyma zapłatę proroka”. Kluczowe są dwa wyrażenia: εἰς ὄνομα προφήτου — eis onoma prophētou = „jako proroka”, „ze względu na (imię) to, że jest prorokiem”. oraz: μισθὸν προφήτου — misthon prophētou = „zapłatę/nagrodę proroka”. Czyli nie chodzi o przypadkową gościnność: „przyjąłem człowieka, dałem mu nocleg”. Człowiek rozpoznaje w nim sługę Boga i właśnie dlatego go przyjmuje oraz wspiera. Co znaczy „otrzyma zapłatę proroka”? Dobrym biblijnym przykładem jest wdowa z Sarepty i Eliasz (1 Krl 17:8–24)....
Łukasza 3: 16 sam Jan odpowiedział wszystkim, mówiąc: Ja zanurzam was wodą, lecz przychodzi mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów Jego; On was zanurzać będzie Duchem Świętym i ogniem. Łk 3:16 jest bardzo ważny, zwłaszcza gdy dokładnie rozdzielimy trzy rzeczy występujące w wypowiedzi Jana: wodę, Ducha Świętego i ogień. Grecki fragment brzmi: ἐγὼ μὲν ὕδατι βαπτίζω ὑμᾶς... αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί egō men hydati baptizō hymas... autos hymas baptisei en pneumati hagiō kai pyri Czyli zasadniczo: „Ja zanurzam was wodą [...] On będzie was zanurzał w Duchu Świętym i ogniu”. Najpierw: dwa różne „zanurzenia”? Tutaj bardzo ważny jest następny werset — Łk 3:17: „Ma On wiejadło w swojej ręce, aby dokładnie oczyścić swoje klepisko i zebrać pszenicę do swego spichlerza, lecz plewy spali ogniem nieugaszonym”. To daje nam kontekst do słowa „ogień” z w. 16. Jan mówi do zgromadzonych ludzi, wśród których będą dwie grupy: pszenica → spichlerz plewy → ogień Dlatego istnieje mocny argument, że Jan nie mówi: każdy uczeń otrzyma jednocześnie „Ducha Świętego i ogień” jako dwa błogosławieństwa, lecz zapowiada dwa skutki przyjścia Pomazańca: Jednych zanurzy Duchem Świętym, a drugich — ogniem sądu. Kontekst zaczyna się jeszcze wcześniej...
Kain i Abel ks. Rodzaju 4. Czemu Bóg nie zgładził Kaina, a innym zabronił go zabić? To jedno z najciekawszych pytań w początkowych rozdziałach Księga Rodzaju. Po ludzku moglibyśmy oczekiwać: Kain zabił brata - Bóg natychmiast odbiera mu życie. A jednak Bóg postępuje inaczej. Co faktycznie robi Bóg? Po zabójstwie Abla: przesłuchuje Kaina, ujawnia jego winę, ogłasza wyrok, wypędza go z ziemi uprawnej, czyni go tułaczem. Czyli Kain nie pozostaje bezkarny. Ale jednocześnie Bóg mówi: „Ktokolwiek zabiłby Kaina, siedmiokrotną pomstę poniesie.” (Rdz 4:15) i daje mu znak (znamię - Biblia BT) ochronny, aby go nie zabił, ktokolwiek go spotka . Dlaczego nie zabiją Kaina? Tekst nie podaje jednej wyraźnej odpowiedzi, ale można dostrzec kilka elementów. 1. Bóg pokazuje, że jest sędzią Kain popełnił zbrodnię, lecz kara należy do Boga. Jeszcze nie istnieje: państwo, sądy, prawo karne, ani późniejsze przepisy dotyczące kary śmierci. Bóg sam przejmuje rolę sędziego. 2. Miłosierdzie obok sprawiedliwości Kain otrzymuje karę, ale nie natychmiastową śmierć. To pierwszy wielki biblijny przykład, że: Bóg nienawidzi grzechu, ale nie zawsze od razu niszczy grzesznika. Ten motyw później powtarza się wielokrotnie w Biblii (Słowie Bożym). 3. Kain staje się żywym świadectwem skutków grzechu Jego życie ma być przestrogą. Zauważ: zazdrość,...
Dz 10: 45 – 48 ,,I zdumieli się wierzący pochodzenia judejskiego, którzy z Piotrem przyszli, że i na narody (pogan) został wylany dar Ducha Świętego; słyszeli ich bowiem, jak mówili językami i wywyższali Boga. Wtedy odezwał się Piotr: Czy może ktoś odmówić wody, aby zanurzyć tych, którzy otrzymali Ducha Świętego jak i my? I rozkazał ich zanurzyć w imię Jeszu Chrystusa. Wtedy uprosili go, aby pozostał u nich kilka dni." - Nie którzy twierdzą , że przy zanurzeniu otrzymują Ducha Świętego? Jest to bardzo ważny fragment. Przeanalizujmy go spokojnie, krok po kroku, opierając się na samym tekście. Kontekst To pierwsze przyjęcie ludzi z narodów do społeczności wierzących bez wcześniejszego stania się prozelitami. Piotr został posłany do Korneliusza przez Boga i głosi mu dobrą nowinę (Ewangelie). Kluczowe jest to, że Piotr jeszcze mówi, gdy następuje niezwykłe wydarzenie. Dz 10:44 - „Gdy Piotr jeszcze mówił te słowa, Duch Święty zstąpił na wszystkich słuchających tej mowy.” Zwróć uwagę na kolejność. Słuchają słowa. Duch Święty zstępuje na nich. Mówią językami i wywyższają Boga. Dopiero potem zostają zanurzeni. To jest kolejność, której nie można odwrócić. Dz 10: 45 – 48 ,,I zdumieli się...