Smutek W przeciwieństwie do radości, smutek jest przykrym owocem, który ujawnia się na zewnątrz. Przyczyny smutku mogą być różne: jakieś doświadczenie wskazujące na to, że Bóg ukrył swoje oblicze, „Jak długo, Panie, całkiem o mnie nie będziesz pamiętał? Dokąd kryć będziesz przede mną oblicze?” - Psalm 13:2 małżonka sprawująca zawód swoją przewrotnością, „Duch przygnębiony, twarz zasmucona i rana serca - żona przewrotna; ręce bezwładne i kolana bez siły - taka, która unieszczęśliwia swojego męża.” - Syracha 25:23 źle wychowany syn, „Pieść dziecko, a wprawi cię w osłupienie, baw się nim, a sprawi ci smutek.” - Syracha 30:9 przyjaciel, który zdradził, „Czyż nie jest śmiertelną udręką, gdy towarzysz i przyjaciel zmienia się w nieprzyjaciela?” - Syracha 37:2 własna głupota lub złość, „Nauczać głupiego - to jakby nauczać drzemiącego, który jeszcze w końcu zapyta: «A o co chodzi?»” - Syracha 22:10 „Serce przewrotne wyrządza przykrości, ale człowiek z wielkim doświadczeniem będzie umiał mu odpłacić.” - Syracha 36:20 zły język bliźnich, „Północny wiatr sprowadzi deszcz, a język obmówcy - gniew na twarzach.” - Przysłów 25:23 Słowo Boże nie zadowala się ciągłym opowiadaniem zawodów człowieka, skazanego na to, by się żywił ,,chlebem łez”, bez przedstawienia jakiejkolwiek pociechy. „Nakarmiłeś go chlebem płaczu i obficie napoiłeś go łzami.”...
„Jest to bowiem rzecz dobra i miła w oczach Zbawiciela naszego, Boga, który pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy” - 1 Tymoteusza 2:3,4 Bóg chce, żeby wszyscy ludzie zostali zbawieni.(1 Tym 4: 1-10) Dlatego właśnie posłał swego Syna, jako Zbawiciela, aby zbawić grzeszników, w tedy objawiła się łaska i miłość Boga(1 J, 4: 14;Mat 1: 21) . „Nauka to zasługująca na wiarę i godna całkowitego uznania, że Chrystus Jeszu przyszedł na świat zbawić grzeszników, spośród których ja jestem pierwszy.” - 1 Tymoteusza 1:15 „Ukazała się bowiem łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom” - Tytusa 2: 11 Pan Jeszu objawił się jako Zbawiciel, poprzez swoje pełne wymowy czyny, np.: uzdrawia chorych, przywraca życie.(Mat 9: 21; Mk 3: 4; 5: 23) Trzeba pamiętać, że zbawienie nie ogranicza się do ciała, ale wyzwolenie z mocy grzechu i od jego wpływu.(Łk 7:48,49) Tak więc, by dostąpić zbawienia, należy przyjąć z wiarą Dobrą Nowinę o Chrystusie(Mk 1:1). To zgotowane zbawienie jest celem Jego życia, Pan Jeszu przychodzi na ziemię po to, by ratować, to ,,co zginęło»”-Łk 19:10, ,,by zbawić świat, a nie potępiać go” - J 3: 17, „w celu zbawienia człowieka” - J 5: 34. Warunkiem zbawienia jest...
W The Tyndale New Testament Commentaries, tom 1, s. 275, czytamy: ‘Często dowodzi się, że słowa w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego nie są ipsissima verba [ściśle rzecz biorąc słowami] Jeszu, lecz (...) późniejszym liturgicznym dodatkiem’. Uwaga redakcyjna: Zgodnie z zasadą zgodnego świadectwa dwóch lub trzech świadków usunięto dłuższy bieg tekstu, który występuje w większości przekładów Biblii, ponieważ po prostu nie istniał on w dostępnych kopiach oryginału i został dodany później. Również świadectwo wewnątrz biblijne dwóch świadków wskazuje na to, że chrztu udzielano tylko w imię Jahuszuy, a nie w formie formuły w imię Abba, Syna i Ducha Świętego rozumianych jako ‘tytuły’. Teksty Dzieje 2:38 i Pierwszy Koryntian 6:11 napisane przez dr Łukasza i rabbiego Paulosa dowodzą, że w kontekście chrztu używano imienia Jahuszuy. W gruncie rzeczy nie ma znaczenia, czy używamy imienia Jahuszua czy JHWH, gdyż Jego imię znaczy „JHWH, On jest zbawieniem”, co doskonale pasuje do sensu formuły stosowanej przez uczniów w pierwszym wieku i nie pasuje do późniejsze. Bliższe spojrzenie na Mt 28:19 - Studium Krytyki Tekstu. Dużo osób ma trudności w zrozumieniu frazeologii Mateusza 28:19. Trudność wynika ze słów "chrzcząc ich w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego." To wyrażenie było kwestionowane nie z powodu...
„Potem usłyszałem jak gdyby głos donośny wielkiego tłumu w niebie - mówiących: «Alleluja!” - Objawienie 19:1 Jak kiedyś Iszrael(Wyj 19:6), tak teraz nowy lud ma się narodzić z inicjatywy Bożej. Oczyści On swój lud, zmieni mu serce, tchnie weń swego Ducha(Ez 36: 26, 27), wyłączy z jego łona grzeszników i ocali resztę pokornych i sprawiedliwych(Iz 10:20; Sof 3:13) Z tym ludem stworzonym przez Boga(Iz 65:18), Bóg zawrze nowe przymierze, za pośrednictwem swego Syna(Jer 32:13; Ez 37:26; 1 Tym 5:2) „I zawrę z nimi przymierze pokoju: będzie to wiekuiste przymierze z nimi. <Założę ich i rozmnożę>, a mój przybytek pośród nich umieszczę na stałe. Mieszkanie moje będzie pośród nich, a Ja będę ich Bogiem, oni zaś będą moim ludem.” - Ezechiela 37: 26,27 Lud będzie ,,ludem świętym"(Iz 62:12), trzodą(Jer 31:10) i oblubienicą(Oz 2:21) Mocą Nowego Przymierza przypieczętowanego krwią Jeszu Pomazańca, stworzył Bóg nowy lud, w stosunku do którego urzeczywistniają się w całej pełni słowa apostoła Pawła: „co mówi Bóg: Zamieszkam z nimi i będę chodził wśród nich, i będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.” - 2 Koryntian 6: 16b Jest to lud, którego grzechy Pan Jeszu zgładził i którego uświęcił własną krwią(Heb 13: 12), lud, do którego wchodzi...
„Małżonka twoja jak płodny szczep winnywe wnętrzu twojego domu.Synowie twoi jak sadzonki oliwkidokoła twojego stołu” Psalm 128: 3 Plantacja winnicy zależy od wytężonej i mądrej pracy człowieka oraz od wpływu poszczególnych pór roku. Człowiek uprawiający winnice rozsmakowuje się w owocach ziemi, jeżeli wino sprawia radość sercu człowieka, to też jest taka winnica, której owoce sprawiają radość Bogu. ,,i wino, co rozwesela serce ludzkie, by rozpogadzać twarze oliwą, by serce ludzkie chleb krzepił.” -Psalm 104: 15 Noe, człowiek prawy, uprawiał winnicę na ziemi, której Bóg przyrzeka; nie zgładzę wszystkiego, co żyje, jak to uczyniłem. Będą zatem istniały, jak długo trwać będzie ziemia: siew i żniwo, mróz i upał, lato i zima, dzień i noc».(Rodz. 8: 21b,22) „Noe był rolnikiem i on to pierwszy zasadził winnicę.” - Ks. Rodzaju 9: 20 Palestyna, kraj winnicy, nauczył Iszaelitów rozsmakowania się w owocach winnych. Bóg przyobiecał i dał swemu ludowi ziemie bogatą w winnice. „Przybyli aż do doliny Eszkol. Tam odcięli gałąź krzewu winnego razem z winogronami i ponieśli ją we dwóch na drągu; do tego [zabrali] jeszcze nieco jabłek granatu i fig.” - Ks. Rodzaju 13: 23 „do ziemi pszenicy, jęczmienia, winorośli, drzewa figowego i granatowego - do ziemi oliwek, oliwy i...