,,Słudzy! posłuszni bądźcie panom według ciała, z bojaźnią i ze drżeniem w prostości serca waszego, jako Chrystusowi; Nie na oko służąc, jako ci, którzy się ludziom podobać chcą, ale jako słudzy Chrystusowi, czyniąc z duszy wolę Bożą.” Efezjan 6:5,6 Prostota, Szczerość, tak charakterystyczna dla dzieci (heb. peti, gr. Haplotés -prostota, szczerość, czystość, łaskawość.) – właściwie, „ pojedynczy, bez fałd , jak rozłożony kawałek sukna ” tj. nie złożone lub nadmiernie skomplikowane (niepotrzebnie złożone); „ jednowątkowy ” (w porównaniu z „wielowątkowym”). Czyli jednolicowy i sferze symbolicznej kontrastuje ze słowem podwójnym – dwulicowym(gr. diplous) definicja https://biblehub.com/greek/572.htm Z moralnego punktu widzenia sens gr. Haplotés ,,Szczerość, prostota” nabiera zatem następujących znaczeń: bezpośredni, mówienie, prawość serca, uległość, brak wyrachowania, otwartość bez ukrytego sensu. Szczerość, prostota może być pewnym brakiem, jeżeli przejawia się w ignorancji prowadzącej do nierozsądnego działania, w łatwowiernością, w uległym złym upodobaniem(skłonnościami, stanem ducha). ,, Rozważny zło widzi i odwraca się, nierozważni tam idą - i szkodę ponoszą.” Przysłów 22:3 ,,Wszystko, co mówią, przyjmuje niemądry, a człowiek rozumny na kroki swe zważa” Przysłów 14:15 Efezjan 6:5,6 apostoł Paweł wzywa niewolników, aby byli posłuszni swym panom ,,prostocie, szczerości serca, jako Chrystusowi. Mądrość czyni z ludzi mądrymi, jeżeli otwierają się na Światło słowa Bożego. ,, Przystępność Twoich słów oświeca i...
„W odpowiedzi na to Jeszu im mówił: «Amen, amen powiadam wam: Syn nie mógłby niczego czynić sam od siebie, gdyby nie widział Ojca czyniącego. Albowiem to samo, co On czyni, podobnie i Syn czyni. Ojciec bowiem miłuje Syna i ukazuje Mu to wszystko, co On sam czyni, i jeszcze większe dzieła ukaże Mu, abyście się dziwili.” Ew Jana 5:19,20 Cokolwiek Pan Jeszu czyni, stanowi działanie Boże objawiające się w świecie, między Nim a Ojcem panuje bowiem najściślejsza jedność działania, wypływająca z osobistego stosunku Synostwa Bożego. Jako Syn jest Jeszu w pełni tego słowa, Czynem Bożym. Jest On pośrednikiem tego, co widział w łonie Ojca, a czego nikt z ludzi nie mógł zobaczyć, i tego, co czyni jako Słowo(J1:14). ,,Boga nikt nigdy nie widział, Ten Jednorodzony Bóg [Syn], który jest w łonie Ojca, (o Nim) pouczył.” Ew. Jana 1:18 W osobie Syna Bożego Jeszu, ta doskonała jedność upoważniają do działania, takiego jak działanie Ojca. Wyrażenie ,,Syn nie mógłby niczego czynić (J 5:19)”, nie stanowi ograniczenia działania Słowa, ale podkreśla Jego absolutną jedność i zgodność z Ojcem. Miłość Ojca do Syna stanowi dalsze świadectwo tej prawdziwej jedności z Ojcem. Ojciec bowiem miłuje Syna i ukazuje Mu to wszystko, co On sam czyni,...
A jakie przykazania daje nam Bóg? Czy wszystkie przykazania mamy przestrzegać? A może tylko niektóre? Na pewno trzeba wykazać się roztropnością i mądrością. Nie które wyznania religijne, zwężają do ,,Dziesięciu przykazań Bożych- Dziesięciu słów życia". Przyjrzyj się tym Przykazaniom danym Iszraelitom! Przede wszystkim zaczniemy od tego, komu były je dane! Ludzie z narodów(poganie) - w przeciwieństwie do Iszreltów, którzy ponosili zbiorową odpowiedzialność za nie przestrzeganie prawa(Zakonu) nie ponosili odpowiedzialności przed Bogiem JHWH. Ludzie z narodów nie musieli przejawiać skruchy z powodu jakiegokolwiek udziału w przybiciu do krzyża Syna Bożego, tak że nie ciążyło też na nich przekleństwo Mojżeszowego Przymierza Prawa (Gal. 3:13) Stare Przymierze(umowa) Prawa zawarte z Iszraelem jest umową ,,pierwszą,, które jest już ,,przestarzała,, i dlatego zanikła. Obecnie obowiązuje Nowe Przymierze(umowa), którego pośrednikiem-mediatorem jest Pomazaniec Jeszu. (Jer. 31: 31-34; 1 Kor. 11: 22-26) W Hebrajczyków 8: 13 do 9: 15 (BT) Wróćmy do Dziesięciu Przykazań Boga JHWH. Piękne i znamienne słowa w Ewangelii. wg. Jana, 1: 17 ,, czytamy; ,,Podczas gdy Prawo zostało nadane przez Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jeszu Chrystusa." … I to już powinno zakończyć dyskusje na temat Dziesięciu przykazań dane Mojseszowi na górze. Gdy to zostało wypowiedziane, starsi mężowie, przedstawiciele Iszraela, rzekli: ,,Uczynimy wszystko,...
Czy ,,Wieka Rzesza” będzie służyć wiecznie na ziemi? ,,Potem usłyszałem jak gdyby głos donośny wielkiego tłumu w niebie - mówiących: « allelu Ja ! Zbawienie i chwała, i moc u Boga naszego," Obj 19:1 Pewne osoby, które niosą za sobą bagaż nauk świadków jehowy nie potrafią, albo nie chcą się pozbyć tego bagażu(Ew. J3:3). Można jeszcze zrozumieć Towarzystwo Strażnica, które podtrzymuje swoją doktrynę o drugorzędnej klasie chrześcijan, czyli „wielkiej rzeszy”, która nie ma prawa wstępu do nieba. Takie fałszywe tłumaczenie wersetów pomaga podporządkowywać sobie szczerych szeregowych świadków. Jednakże wnikliwa analiza wersetów biblijnych temu przeczy. Pewne osoby a także Towarzystwo usiłuje umieścić „wielką rzeszę” służącą Bogu, gdzie czytamy w Objawieniu 7: 9,15 że oni służą na ziemi. Powiedziano; ,,Po nich zobaczyłem: a oto wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich plemion [ras], ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem” i ,,Dlatego są przed tronem Boga i służą [czczą] Mu w dzień i w nocy w Jego świątyni. A Zasiadający na tronie zamieszka nad [na] nimi.” Osoby te jak i Towarzystwo strażnica kierują się wersetami biblijnymi które zapisał w listach posłaniec Paweł. Kluczowe słowo jest ,przed’ ,, A swoje przekonanie zachowaj dla siebie...
Co jednak powiedzieć o świętowaniu urodzin? –Pytania świadków Jehowy. Dzień urodzin… szczególnie ważny dzień dla każdego(nie dla każdego ), zazwyczaj rodzinnie, w gronie najbliższych… od najmłodszych lat pokazujemy dzieciom, że są dla nas najważniejszymi skarbami i radośnie w tym uczestniczymy. Trochę jest inaczej już z dorosłymi. Świętowanie urodzin to przemiły zwyczaj mający swoją długoletnią tradycję i różne odmiany zwyczajów w zależności od okręgu kulturowego. Już w Starożytnym Rzymie, za czasów cesarza Hadriana, rozpropagowany był zwyczaj częstowania urodzinowym, słodkim ciastem. Jeżeli osoba nie mogła uczestniczyć w przyjęciu urodzinowym, solenizant wysyłał jej takie właśnie ciasto urodzinowe. Grecy natomiast wprowadzili zwyczaj umieszczania w cieście płonących świeczek. Prawdopodobnie tradycja ta czerpie z obrzędów świąt Artemidy, podczas których bogini składało się dary w postaci okrągłych, miodowych ciast właśnie z płonącymi świeczkami. W kulturze Azteków i Majów bardzo ważne były piętnaste urodziny każdej dziewczynki. Dzień ten był bowiem jej pożegnaniem się z dzieciństwem i rodzinnym domem. Udawała się wówczas do telpochcalli, gdzie rozpoczynała naukę tradycji i historii, a także (jeżeli nie przede wszystkim) obowiązków małżeńskich. Tradycją w Anglii jest dodawania do tortu, którym może być pudding albo ciasteczka, różnych przedmiotów. Pełnią one rolę wróżby, dzięki której można domyślić się co będzie czekało solenizanta w najbliższej...