Hebrajskie słowo mal’ach, greckie anggelos, dokładnie oznacza ,,wysłannik” ,,posłaniec”. Aniołowie są ,,Tchnieniami [duchami], do usługiwania posłanymi względem tych, którzy zamierzają odziedziczyć zbawienie?”(Heb 1:14) Chociaż Bóg ma niezliczonych niebiańskich posłańców, w Biblii wymieniono z imienia tylko dwóch: Gabriela i Michała*. Ci niebiańscy posłańcy pełnią w Biblii wiele funkcji; na przykład są członkami boskiej rady, dowodzą niebiańską armią i przekazują słowa Boga. W Danielu Gabriel jest posłańcem w najbardziej dosłownym sensie, przynosząc objawienie Danielowi poprzez wyjaśnienia snu i Pisma. Zapowiedzi Gabriela o nadchodzącym uwolnieniu nie kończą się na Danielu(Daniela 8:15-17). W Ewangelii Łukasza jest tym, który ogłasza odpowiednio Zachariaszowi i Mariam zbliżające się narodziny Jana Zanurzyciela i Mesjasza Syna Bożego Jeszu. Aniołowie, ci co tworzą Boga dwór, są zarazem jego sługami(Hioba 4:18). Są nazwani świętymi(Hioba 5:1) albo synami Bożymi. ,,Niebiosa wysławiają cuda Twoje, Panie, i wierność Twoją w radzie świętych.” – Psalm 89:6 ,,Patrzyłem, w moim łożu, na obrazy [istniejące] w mojej głowie, a oto Czuwający** i Święty zstępował z nieba” – Daniela 4:10 ,,Psalm. Dawidowy. Przyznajcie Panu, synowie Boży, przyznajcie Panu chwałę i potęgę!” – Psalm 29:1 ,,Bo któż na obłokach będzie równy Panu, któż wśród synów Bożych będzie do Pana podobny?” – Pslam 89: 7 Wśród nich znajdują się Cherubiny, którzy podtrzymują...
Niegodziwym wyznaczył Bóg dosyć czasu na to, aby idąc za własnym upodobaniem mogli ujawnić swoje niecne zamysły; „tak dopełniają (...) miary swych grzechów” (1 Tes. 2:16). Posłużyło to uwypukleniu prawdziwości Słowa Bożego, które podaje, że utrzymujące się na świecie systemy są bezlitosne i okrutne oraz nie zasługują na dalsze istnienie. Już sama ich nieudolność i panujące w nich zepsucie wymagają, aby Bóg je sprawiedliwie osądził i usunął z powierzchni ziemi. A z takiego obrotu sprawy tylko ucieszyć się mogą ci, którzy miłują sprawiedliwość! ,,Albowiem czas jest, aby się sąd począł od domu Bożego; a ponieważ najprzód zaczyna się od nas, jakiż będzie koniec tych, co są nieposłuszni Ewangielii Bożej? A jeśli sprawiedliwy z trudem jest zbawiany, (to) bezbożny i grzeszny gdzie się pojawi? Przetoż i ci, którzy cierpią według woli Bożej, niechaj jemu, jako wiernemu Stworzycielowi, poruczają dusze swoje, dobrze czyniąc.” – 1 Piotra 4:17-19 jeszu.com Wszelkie uciski, czy prześladowania dają ponadto wszystkim ludziom sposobność do wykazania, jacy są naprawdę, to znaczy, odsłaniają swój stosunek do bliźnich( Rzym 2:12-16), a także czy wierzą w Boga i Jego Słowu, Biblię. Przecież zarówno poszczególni ludzie, jak i całe narody przez swoją metodę rządzenia oraz sposób traktowania opatrują się niezatartym piętnem stronników lub przeciwników Boga (Mat. 25:40, 45). Komuś może się mimo wszystko narzucać...
„Macie obchodzić Święto Przaśników. Przez siedem dni w miesiącu nowego ziarna (Awiw) będziecie jeść chleb przaśny, tak jak ci nakazałem, bo wtedy wyszedłeś z Egiptu.” Wyjścia 23:15 Iszraelici przez siedem dni jedli chleb bez zakwasu. Święto zaczynało się dnia 14 po zachodzie słońca, co znaczy, że pierwszy posiłek z wielu, był kolacją. Właśnie ten pierwszy posiłek spożył nasz Pan z uczniami ustanawiając pamiątkę i zawierając przymierze. Ten pierwszy posiłek nie był głównym posiłkiem paschalnym, dlatego w relacji biblijnej nie ma wzmianki o spożywaniu baranka, jako symbolu Pomazańca Bożego. Baranka zastąpił chleb, ponieważ baranek był zabijany „między dwoma wieczorami", czyli przez cały dzień 14 Awiw, aż do kolejnego wieczora. Kiedy Baranek Boży był sądzony i zabity w tym samym czasie w świątyni zabijano baranki paschalne, które Iszraelici zabierali do domu, by wieczorem spożyć, jako paschę. "Nie będziesz mógł składać ofiary wyjścia (paschalnej), w żadnej miejscowości, którą ci daje Pan, Bóg twój, lecz w miejscu, które sobie obierze Pan, Bóg twój, na mieszkanie dla swego imienia - tam złożysz ofiarę wyjścia (paschalną). Wieczorem o zachodzie słońca, w godzinie wyjścia swego z Egiptu, upieczesz i spożyjesz ją na miejscu, które sobie obierze Pan, Bóg twój, a rano zawrócisz i pójdziesz do swoich...
„Wtedy Tchnienie wyprowadziło Jeszu na pustynię, aby był wypróbowany przez oszczercę. A gdy przepościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, odczuł w końcu głód. Wtedy przystąpił poddający próbie i rzekł do Niego: «Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem». Lecz On mu odparł: «Napisane jest: Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych» Wtedy wziął Go oszczerca do Miasta Świętego, postawił na narożniku świątyni i rzekł Mu: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, jest przecież napisane: Posłom swoim rozkaże o tobie, a na rękach nosić cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień»Odrzekł mu Jeszu: «Ale jest napisane także: Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego»Jeszcze raz wziął Go oszczerca na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych i rzekł do Niego: «Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon». Na to odrzekł mu Jeszu: «Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz» Wtedy opuścił Go oszczerca, a oto posłowie przystąpili i usługiwali Mu.” - Ew. Mateusza 4:1-11 Osobnym problemem w badaniu pism stanowi postać oszczercy(diabła). Nie ulega kwestii, że ewangeliści połączyli...
Ewangelia wg apostoła Jana 3:16 ,,Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jedynego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jedynego Syna Bożego. A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki. Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu,, Ale jak było możliwe, że jeden człowiek, Jeszu Pomazaniec, odkupił przez swą śmierć cały świat ludzki? (1 Tym 2: 6) Dlaczego nie jest wymagana osobna ofiara okupu za każdego członka rodziny ludzkiej? Wszystko to trzeba zawdzięczać łasce Bożej i jego mądrości, objaśnia nam to krótko apostoł Paweł w liście do Rzymian 5: 12, 15-19