„Kosztowności wszystkich narodów” — dom Boga i jedność powołanych
„Poruszę wszystkie narody i przyjdą kosztowności wszystkich narodów, i napełnię ten dom chwałą — mówi JHWH Zastępów”. Aggeusza 2:7 —
W pierwotnym kontekście proroctwo dotyczy odbudowy świątyni w Jeruszalem. Werset 8 wspomina o srebrze i złocie, dlatego „kosztowności” najprawdopodobniej oznaczają cenne dobra narodów. Jednak w szerszym świetle Pisma możemy dostrzec duchowe podobieństwo: ludzie ze wszystkich narodów przychodzą do Boga, aby oddawać Mu cześć.
- Jana 2:19–21 — Pan Jeszu wskazuje na prawdziwą świątynię
„Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni ją wzniosę”.
Jan wyjaśnia:
„On zaś mówił o świątyni swego ciała”.
Pan Jeszu wskazał więc na rzeczywistość znacznie ważniejszą niż kamienna budowla — na swoją osobę, śmierć i zmartwychwstanie. Nie oznacza to, że Jan bezpośrednio cytuje proroctwo Aggeusza. Dostrzegamy jednak wspólny temat: obecność Boga pośród Jego ludu.
- Efezjan 2:19–22 — kto stanowi dom Boga?
Apostoł Paweł pisze, że powołani nie są już obcymi, lecz domownikami Boga. Fundamentem tej duchowej budowli są apostołowie i prorocy, a jej kamieniem węgielnym jest sam Pan Jeszu Pomazaniec. Wszyscy powołani, niezależnie od pochodzenia, są wspólnie budowani na mieszkanie Boga w Duchu. Potwierdza to 1 Piotra 2:5:
„I wy sami, jako żywe kamienie, jesteście budowani w duchowy dom”.
Zatem dom Boga w Nowym Przymierzu nie jest utożsamiony z budynkiem ani nazwą organizacji religijnej. To wspólnota ludzi należących do Pana Jeszu.
- Efezjan 4:3–6 — jeden Duch, jedna wiara, jeden Pan
„Starając się zachować jedność Ducha w spójni pokoju. Jedno ciało i jeden Duch [...] jeden Pan, jedna wiara, jedno zanurzenie. Jeden Bóg i Ojciec wszystkich”.
Zauważmy, bracia i siostry, że Paweł nie mówi o jedności opartej na przynależności do określonej denominacji. Mówi o jedności Ducha, wspólnej wierze, jednym Panu i jednym Bogu Ojcu. Nie oznacza to braku porządku we wspólnocie, ale wskazuje, że jej prawdziwa jedność ma fundament duchowy.
- Jana 13:34–35 — znak rozpoznawczy uczniów
Pan Jeszu powiedział:
„Po tym wszyscy poznają, że jesteście moimi uczniami, jeśli miłość wzajemną mieć będziecie”.
Nie powiedział: poznają was po nazwie religii, wielkości organizacji czy liczbie budynków.
Miłość jest znakiem rozpoznawczym Jego uczniów.
Dlatego apostoł Paweł napisał w Kolosan 3:14:
„A ponad to wszystko przyobleczcie się w miłość, która jest więzią doskonałości”.
Wniosek
Drogi bracie i siostro , zestawiając te fragmenty, dostrzegamy piękną myśl.
Aggeusz zapowiada napełnienie domu JHWH chwałą. Pan Jeszu wskazuje na świątynię swojego ciała, a apostołowie przedstawiają powołanych jako żywe kamienie duchowego domu Boga. Ludzie z różnych narodów mogą stać się częścią tej wspólnoty przez wiarę w Pana Jeszu.
Dom Boga to Jego lud, a fundamentem tej wspólnoty jest Pan Jeszu. Łączą ją jeden Duch, jedna wiara, jedna nadzieja i wzajemna miłość.
Najważniejsze rozróżnienie
Czy powołani są cenni dla Boga? Tak. Pismo wyraźnie o tym świadczy.
Czy powołani stanowią duchowy dom Boga? Tak. Potwierdzają to apostołowie.
Czy Aggeusza 2:7 bezpośrednio nazywa powołanych „kosztownościami narodów”? Tego tekst nie stwierdza jednoznacznie.
Jak napisał Paweł:
„Czy Pomazaniec jest podzielony?” (1 Kor 1:13).
To pytanie pozostaje aktualne wobec wszelkich podziałów między uczniami. Nie nazwy denominacji, lecz przynależność do Pana Jeszu, wierność Jego Słowu i miłość powinny wyróżniać powołanych.
Chwała Bogu Ojcu i Panu naszemu Jeszu! Amen!
Stanisław sługa Pana Jeszu.
Brak komentarzy