Rozdział 18

25 sierpnia 2023
  1. W tym czasie podeszli(przystąpili) uczniowie do Jeszu, pytając: Kto też jest największy w Królestwie Niebios?
  2. A On, przywoławszy dziecię, postawił je wśród nich
  3. i rzekł: Amen powiadam wam, jeśli się nie nawrócicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do Królestwa Niebios.
  4. Kto się więc uniży jak to dziecię, ten jest największy w Królestwie Niebios.
  5. A kto przyjmie jedno takie dziecię w imię Moje, Mnie przyjmuje.
  6. Kto zaś zgorszy jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, lepiej będzie dla niego, aby mu zawieszono u szyi kamień młyński i utopiono go w głębi morza.
  7. Biada światu z powodu zgorszeń! Wprawdzie zgorszenia muszą przyjść, lecz biada człowiekowi, przez którego zgorszenie przychodzi.
  8. Jeżeli więc ręka twoja albo noga twoja cię gorszy, utnij ją i odrzuć od siebie; lepiej jest dla ciebie wejść do żywota kalekim lub chromym, niż mając obydwie ręce lub obydwie nogi być wrzuconym do ognia
  9. A jeśli cię oko twoje gorszy, wyłup je i odrzuć od siebie; lepiej jest dla ciebie z jednym okiem wejść do żywota, niż z dwoje oczu być wrzuconym do ognistej Gehenny.
  10. Uważajcie, żebyście nie wzgardzili żadnym z tych małych, gdyż mówię wam, że ich Posłowie(Aniołowie) w niebiosach przez cały czas patrzą w twarz mojego Ojca, który jest w niebiosach.
  11. Przyszedł bowiem Syn Człowieczy, aby zbawić to, co zginęło(które jest zgubione).
  12. Jak się wam wydaje? Gdyby jakiś człowiek miał sto owiec i jedna z nich zabłąkałaby się(zejść z kursu), czyż nie zostawi w górach dziewięćdziesięciu dziewięciu i nie pójdzie szukać zabłąkanej?
  13. A jeśli mu się uda ją odnaleźć, amen powiadam wam, że się z niej bardziej raduje niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu, które się nie zabłąkały.
  14. Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, aby zgubił(zginął) jeden z tych małych.
  15. A jeśliby zgrzeszył brat twój, idź, upomnij go sam na sam; jeśliby cię usłuchał, pozyskałeś brata swego.
  16. Jeśli jednak nie posłucha, weź z sobą jeszcze jednego lub dwóch, aby przez dwóch lub trzech świadków została potwierdzona każda wypowiedź.
  17. A jeśliby ich nie usłuchał, powiedz społeczności wywołanych; a jeśliby społeczności wywołanych(kościół, zbór) nie usłuchał, niech będzie dla ciebie jak narodowy (poganin, obcy) i celnik.
  18. Amen powiadam wam: Cokolwiek byście związali na ziemi, będzie związane i w niebie; i cokolwiek byście rozwiązali na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie.
  19. znów, amen(zaprawdę) jeśli dwaj spośród was na ziemi zgodzą się co do wszelkiej sprawy, o którą zamierzają poprosić, stanie się im ze strony mojego Ojca, który jest w niebiosach.
  20. Albowiem gdzie są dwaj lub trzej zgromadzeni w imię Moje, tam jestem pośród nich.
  21. Wtedy przystąpił Piotr do niego i rzekł mu: Panie, ile razy mam odpuścić bratu memu, jeżeli przeciwko mnie popełni błąd(zgrzeszył)? Czy aż do siedmiu razy?
  22. Mówi mu Jeszu: Nie powiadam ci: do siedmiu razy, lecz do siedemdziesięciu siedmiu razy.
  23. Dlatego Królestwo Niebios podobne jest do pewnego króla, który chciał zrobić obrachunek ze sługami swymi.
  24. A gdy zaczął robić obrachunek, przyprowadzono mu jednego dłużnika, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów.
  25. A ponieważ nie miał z czego oddać, kazał go pan sprzedać wraz z żoną i dziećmi, i wszystkim, co miał, aby dług został spłacony.
  1. Wtedy sługa padł przed nim, złożył mu pokłon i rzekł: Panie! Okaż mi cierpliwość, a oddam ci wszystko.
  2. Tedy pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował.
  3. A gdy ów sługa wyszedł, spotkał jednego ze swych współsług, który był mu winien sto denarów; i pochwyciwszy, dusił go, mówiąc: Oddaj, coś winien.
  4. Wtedy współsługa jego, padłszy na kolana, prosił go mówiąc: Okaż mi cierpliwość, a oddam ci wszystko.
  5. On jednak nie chciał, lecz odszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu.
  6. A współsłudzy jego widząc to, co zaszło, zasmucili się bardzo i poszedłszy, opowiedzieli panu swemu wszystko, co się stało.
  7. Wtedy przywołał go pan jego i rzekł mu: sługo zły! Cały tamten dług darowałem ci, że mnie prosiłeś.
  8. Czy i ty nie powinieneś był zlitować się nad współsługą swoim, jak i ja zlitowałem się nad tobą?
  9. I rozgniewał się pan jego, i wydał go oprawcą(katom), żeby mu oddał cały dług.
  10. Tak i Ojciec mój niebiański uczyni wam, jeśli każdy nie odpuści z serca swego bratu swemu.

Dalej ->


 

Brak komentarzy